Recent Comments

Anonymous says:

Toen Guattari in de jaren ‘80 zijn ideeën uitte over post media, bestond er nog geen internet. Maar eigenlijk is dit één van zijn ideeën die als het ware verwezenlijkt is. Hij stelde namelijk dat het wereld kapitalisme alleen kan voortbestaan als het controle heeft op een aantal punten. Hieronder valt ook het punt om controle te hebben op individuele subjectiviteiten (individuele meningen) die gevormd worden door de media. De voorbeelden die hij gaf waren de bioscopen, pers of televisie. Maar tegenwoordig vallen internet en online sociale platformen hier ook onder. Volgens Guattari moest het individuele subject aansluiten op het gemeenschappelijk subject om eventuele opstanden te voorkomen. In zijn artikel is Guattari van mening dat het kapitalisme nog geen controle hierover heeft. Maar door middel van het internet heeft het kapitalisme wel degelijk controle over het individuele subject. Door middel van het internet leggen commerciële bedrijven bepaalde middelen voor door te selecteren op jou persoonlijkheid, voorkeuren en stijl.

Anonymous says:

Als we ons richten op kunst, wordt er tegenwoordig veel gebruik gemaakt van digitale databases. Zoals vroeger schilderijen geschilderd werden, zoals beelden uit een stuk steen gehakt werden en zoals gedichten op een vel papier geschreven werden, worden veel kunstwerken tegenwoordig digitaal geproduceerd, gepubliceerd en verspreid zodat ze veelvoudig, overal en altijd te bekijken zijn. Deze digitale weergave wordt mogelijk dankzij algoritmen. Als men bijvoorbeeld een kunstwerk in de vorm van een afbeelding of video wil bekijken op een computer, staat dit kunstwerk in de computer geprogrammeerd met een code die bestaat uit de cijfers 1 en 0. Deze code wordt omgezet tot een zichtbare afbeelding door de algoritmen. Deze algoritmen zijn dus de rekenvoorschriften die digitale kunstwerken mogelijk maken, hetgeen dat het afgebeelde zichtbaar maakt. Doordat algoritmen bestaan, is het tegenwoordig voor ons mogelijk om kunst op een digitaal platform te publiceren.

Anonymous says:

Een belangrijk persoon die voortborduurt op de ideeën van Jussi Parikka, is Natalie Jeremeijenko. Deze Australische kunstenares en bekende in de wereld van de wetenschap, stelt evenals Parikka dat natuur bestaat uit media, die deel uitmaken van een omgeving. Zoals Parikka zich voornamelijk richt op de technologische wereld en de gelijkenissen hiervan met de wereld van de natuur, richt Jeremeijenko zich vooral op het omgekeerde. Zij ziet in de natuur een proces van communicatie, dat interessant is om te observeren. Als we ons bewust zijn van de werking van de natuur, kan dit ons helpen bij het analyseren van de technologische wereld van communicatiemiddelen.
Media zijn dus volgens Jeremeijenko niet enkel communicatiemiddelen als televisies of computers, maar kunnen ook bijvoorbeeld planten zijn. Iets dat midden in de natuur staat communiceert met de omgeving, precies op dezelfde manier waarop technologische media dat doen in de stedelijkheid van onze samenleving. Een kunstwerk van Jeremeijenko dat een duidelijker beeld schept over deze zienswijze is het Urban Space Station. Hier gebruikt zij de kracht van de natuur om een mens in leven te houden binnen een kleine ruimte. Dit Urban Space Station zou bij ruimtevaartreizen gebruikt kunnen worden om een astronaut letterlijk op een natuurlijke manier in leven te houden, namelijk door de uitwisseling van zuurstof en koolzuur door mens en planten.

Anonymous says:

Guattari stelt inderdaad dat een situatie pas geanalyseerd kan worden als er een aantal factoren samenkomen waardoor verbanden gelegd kunnen worden. Dit is niet alleen zo met situaties, maar ook met taal. Woorden hebben pas een ware betekenis als ze in verband worden gebracht met meerdere factoren die invloed kunnen bijdragen aan deze betekenis. Als men zegt “Het is warm”, terwijl deze persoon zich midden in een sneeuwlandschap bevindt, zal niemand deze woorden werkelijk betekenisvol vinden. Pas als er een hete kop koffie te zien is, of een warme kachel, krijgen de woorden hun ware betekenis.
Iets waar we wel bij moeten stilstaan, is dat bepaalde woorden in het onderbewuste met elkaar geassocieerd worden. Deze associatie is voor elke persoon anders en is afhankelijk van het referentiekader. Toch verschilt de lading het woord “vuur” bij het gebruik in verschillende situaties, zoals Wilma Smid dit in haar lemma uitlegt. Als men het woord gebruikt tijdens het aansteken van een kaars, heeft het woord een andere lading dan tijdens het blussen van een brand. Hierbij moet echter rekening gehouden worden met de achtergrond van de aanwezige personen in deze situatie, en het feit dat deze allemaal een eigen interpretatie ontwikkelen. Als iemand een verwoestende brand heeft meegemaakt, zal deze persoon bij het woord ‘vuur’ wellicht eerder aan een brand denken dan aan een gezellig kampvuurtje. De betekenis van taal is dus voor iedereen onlosmakelijk verbonden aan zijn of haar achtergrond.

Anonymous says:

De kritiek van Massumi op het ‘color-coded alert system’ ging ook over de constante aanwezigheid van dreiging. In het color-coded alert system was het laagste niveau alsnog ‘low risk of terrorist attacks’. Er werd dus eigenlijk aangegeven dat er immer sprake is van een terroristische dreiging en dus de bevolking zich nooit veilig zou kunnen voelen, maar constant op de hoede moet zijn en moet anticiperen op gevaar. Deze ervaring van constante dreiging bouwt een bepaald verwachtingspatroon dat volgens Massumi ervoor zorgt dat mensen in hun fysieke gedrag worden aangestuurd

Dan is nog de vraag of dit nieuwe systeem nu de beste oplossing is. Aangezien de overheid zal laten weten wanneer er een terroristische dreiging is, zal er alsnog met angst afgewacht worden op de komst van dit bericht.

Anonymous says:

Nog een toevoeging van een link die ik tijdens het leren tegenkom.

Je zou kunnen stellen dat Plato een modernistische zienswijze hanteerde. Wat hij deelt met het modernisme is de fascinatie voor geometrie. Dit is terug te vinden in de modernistische architectuur, waar hele vinexwijken gebouwd werden met deze visie.

De tegenhanger van deze vorm van architectuur is het post-modernisme, waar een bepaalde mate van speelsheid wordt toegevoegd. Het doorbreekt de symmetrie, waardoor de perceptie van ruimte verandert. Lars Spuybroek gaat daarin nog een stapje verder met de Gotiek. Hij stelt dat bij het postmodernisme nog weinig terug te zien is van vakmanschap en dat dit wel zo is bij de Gotiek. Er zijn daarbij geen vooraf bedachte ideeën. Het gebouw ontstaat met vallen en opstaan.

Anonymous says:

Wat ik overigens ook in mijn aantekeningen heb staan is dat Rodowick in ‘The Virtual Life Of Film’ duidelijk laat blijken dat hij tegen het essentialisme is. De tegenhanger van deze stroming is het extensialisme, waarbij gesteld wordt dat de inhoud van een entiteit niet van het begin af aan vastligt.

Anonymous says:

Naast dit uitgebreide verslag over ‘The Pack’ had ik nog toevoegingen over onder andere andere werken van Beuys en zijn overlevingsdrift.

In zijn kunstwerk ‘I love America and America loves me’ gebruikt hij ditzelfde materiaal als in ‘The Pack’. Nu probeert hij niet alleen een environment te creeeren, hij maakt daadwerkelijk een andere omgeving waar hij zelf deel aan neemt. In dit kunstwerk sluit Beuys zichzelf op in een kooi met een coyote. Hij is in vilt gewikkeld, zodat de coyote zijn lichaam niet kan ruiken. Zo overleeft hij ook dit door middel van zijn ‘overlevingspakket’.

Vilt en vet (maar ook de zaklamp en de slee in ‘The Pack’ en de coyote in ‘I love America and America loves me’)zijn heel duidelijk voorbeelden van deterritorialisatie en reterritorialisatie. Het zijn objecten die bij elkaar zijn gebracht door Beuys op een niet natuurlijk plek. Samen hebben ze een andere connotatie gekregen, namelijk ‘the pack’.

Naast deze theorie die terugkomt, hangt Beuys ook aan het kapitalisme van Marx. Een bekende uitspraak van Beuys is dan ook: ‘Mens = vrijheid = creativiteit = arbeid = kapitaal.’

Anonymous says:

Ik denk dat het belangrijk is dat je bij het medium DVD ook ingaat op de veranderende relatie tussen kijker en medium. Wat een essentieel verschil is tussen de VHS en de DVD is dat er een extra dimensie van interactiviteit wordt toegevoegd.

Dit wordt ook door Rodowick aangehaald in zijn betoog, waarin hij claimt dat mensen in een bioscoop ook op pauze willen kunnen klikken of door menu’s willen scrollen.

Waar Philips de CD-i introduceerde als interactief medium waarbij video, entertainment en interactiviteit werden gecombineerd, kwam de DVD als opvolger. Dit format had wel succes en Rodowick ziet de opmars van de dvd als een bedreiging voor cinema. Niet alleen omdat het mensen weg zou houden uit het theater, maar ook omdat het de klassieke rolverdeling tussen mens en film zou aantasten, waarbij mensen meer interactiviteit gewend raken.

Anonymous says:

Spuybroek haalt een prachtige citaat van Ruskin aan:
‘’imperfection is in some sort essential to all that we know of life. It is the sign of life in a mortal body, that is to say, of a state of progress and change. Nothing that lives is, or can be, rigidly perfect; part of it is decaying, part of it is nascent.’’
Het leven is immers niet perfect; een ideaal leven is onmogelijk. Daarom proberen ze dit uit te drukken in architectuur. Architectuur moet niet losstaan van de buitenwereld, of in filosofische zin van het leven.

Een secundair punt is de notie van digital volgens de gotische filosofie. Ruskin drukt dit uit in de term configurational varation. Er zijn namelijk twee vormen van variatie. Ten eerste een reeks van figuren die kunnen variëren in vormgeving,  en ten tweede de eindeloze mogelijkheid tot combinatie van deze figuren. Tevens is dit het onderscheidend kenmerk van de gotiek, namelijk de nadruk op de relaties en de verschillende (eindeloze) vormen van relaties die met elkaar aangelegd kunnen worden. Het is in deze optiek dat we digital moeten begrijpen. Er is mogelijkheid tot oneindige manieren van variatie binnen en tussen figuren. Dus zowel gotische patronen als de combinaties, die daarin gelegd kunnen worden, zijn digitaal. Alles is met elkaar in verband en staat open tot verandering, aanpassing. Een gotische entiteit is veranderbaar doordat er sprake is van eindeloze variatie. Waar het bij andere stijlen draait om elementen en vorm, draait het bij de gotiek om de relaties, om de verbintenissen.

Het woord verbintenis kunnen we mijns inziens zien als een overkoepelende element tussen de auteurs binnen het ecologie debat. De verbintenis met nieuwe ruimtes, met hybride ruimtes, met ruimtes die in met de omgeving. Een mooi voorbeeld is de D-Toren te Doetinchem. Deze wisselt van kleur naargelang de gemoedstoestand van de gemiddelde stadsbewoner van Doetinchem. De burgers krijgen om de zes maanden de mogelijkheid om online een vragenlijst in te vullen. De verschillende kleuren geven een impressie van hoe de stad zich voelt. Volgens kan dit illustratief zijn voor the sympathy met the things.

Anonymous says:

Ik wil graag toevoegen aan de uitleg van Lynn dat deze ‘will to power’ de belangrijkste drijvende kracht is bij mensen. Mensen willen presteren, hebben ambities en streven naar de hoogst mogelijke positie die ze in het leven kunnen bereiken. Dit komt voort uit de ‘will to power’.

Er zijn echter ook andere scholen die macht juist niet als een drijvende factor zien. Sigmund Freud stelt namelijk dat er sprake is van een lustprincipe. De drijvende kracht achter de mens is de hang naar plezier. Viktor Frankl stelt dat onze drijvende kracht betekenissen zijn. Wij drijven op betekenissen. We willen alles begrijpen.

Anonymous says:

Ik zou nog een toevoeging willen geven op deze term, ook om het misschien nog iets te verduidelijken.

Het begrip komt dus oorspronkelijk van de media onderzoeker Marshall McLuhan. Hij stelde inderdaad dat ieder nieuw medium een oud medium in zich houdt. Maar remediation is tevens een begrip voor het idee dat alle nieuwe media de inhoud van voorgaande media verbeteren.

De term is verder uitgewerkt door Jay Bolter en Richard Grusin. Met remediation wilden Bolter en Grusin aangeven dat een nieuw medium de technieken, vormen en sociale betekenis van andere media aanneemt en deze probeert te overtreffen en veranderen. Het nieuwe medium wordt dan ook gepresenteerd worden als een medium dat beter in staat is om een realistische weergave van de werkelijkheid te geven.

Een voorbeeld van remediation is de online versie van de New York Times probeert de papieren versie van de krant na te bootsen. Dit is namelijk een manier van een nieuw medium dat een oud medium na probeert te bootsen.

Anonymous says:

Een kleine aanvulling: binnen de fenomenologie probeert men door het onderzoeken van bijvoorbeeld de absolute fysieke eigenschappen van een fenomeen uit te vinden waarom we op een bepaalde manier over iets denken. De fysieke wereld is dus de kern, waar dat bij bijvoorbeeld het rationalisme de geest of het redeneren is.
Het is inderdaad zo dat er uit onderzoek dat gedaan wordt met de fenomenologie als basis vaak blijkt dat we fenomenen niet meer zo kunnen ervaren zoals ze zijn, omdat we allerlei ervaringen en vooroordelen hebben. Mocht je nog meer willen lezen over fenomenologie (of existentialisme, dat ook bij dit begrip aansluit) dan zou ik deze website willen aanraden: http://www.dynamisch.nu/feno/3goetheaanse.html

Anonymous says:

Media squares laten eigenlijk een fysieke en digitale ruimte zien. De fysieke ruimte is het plein waar het protest is, maar het is ook mogelijk om aan dit protest deel te nemen buiten die fysieke ruimte om, door middel van de media. Zo wordt door de media dus ook een square gevormd en dit is een nieuwe ruimte van interactie. Door die ruimte neem je anders deel aan gebeurtenissen. Je kunt hier contacten laten ontstaan en kennis krijgen over dingen die anders gefilterd zouden worden door de officiële media kanalen. Dit wordt ook weer tegengewerkt, want het internet wordt bij zulke protesten vaak afgesloten door de overheid, waardoor mensen niet meer met de buitenwereld kunnen delen wat er gebeurd.

Anonymous says:

Een aanvulling hierop is dat transgressie een overstijging is van de symbolische orde. We worden dag in dag uit geconfronteerd met de vaste structuur waarin wij leven. Dit zijn vaak zaken waar je niets aan kunt doen en die je maar moet accepteren. De structuur van de samenleving loopt echter op een gegeven moment vast en wordt onleefbaar. Er is dan een moment nodig waarin die structuur opgeheven wordt, waardoor de structuur kan veranderen. Dit is nodig om plaats te maken voor het reële in de orde.

Anonymous says:

Deze lemma heb ik een aantal dagen vóór het college van maandag 7 januari gemaakt. Ik heb het bestand toen ergens in een map geplaatst waar ik nooit in kijk. Hierdoor ben ik vergeten om hem op tijd op mijn zone te posten. Sorry voor de vertraging!

Anonymous says:

Bij het classicisme staan inderdaad de verhoudingen centraal, het draait hierbij om de compositie. Een gebouw kan op zichzelf staand bekeken worden. Wanneer we dit met de gotische stijl vergelijken is er, zoals Bryan aangeeft, meer ruimte voor creativiteit. Er is een grote variatie aan vormen die gebruikt worden en deze vormen kunnen op hun beurt weer op een ontelbare manier worden gecombineerd. De imperfectie van een gotisch gebouw geeft de fysieke arbeid weer die in het gebouw is gestopt en is in de ogen van Ruskin een kenmerk van schoonheid.

Het belangrijkste verschil tussen het classicisme en de gotiek, in mijn ogen, is het feit dat de gotiek zich onderscheidt omdat het om relaties gaat. Een gotisch gebouw kan nooit op zichzelf staand bekeken worden, maar dient altijd in relatie tot andere gebouwen gezien te worden.

Anonymous says:

Misschien nog interessant om toe te voegen aan je definitie dat hybrid spaces ook constant varieren in intensiteit. En dat de groeiende aanwezigheid van draadloze media vooral bijdraagt aan die steeds intensere ruimtes. Door die ontzettende intensiteit kan je ook bijna niet meer aan hybrid spaces ontkomen. Wie heeft er tegenwoordig nou geen mobiele telefoon of andere draadloze vorm van media bij zich? Bovendien zorgen mogelijkheden zoals “track and trace” er ook nog eens voor dat het van je verwacht wordt dat je “te vinden” bent. Taggen, locaties weergeven, dat zijn allemaal dingen die sociaal geaccepteerd zijn. Positief puntje is wel dat probleempunten (politiek, economisch, sociaal) actueel gehouden worden, omdat je je immers steeds in deze ruimtes begeeft en ermee geconfronteerd wordt. Zonder aandacht via de virtuele kant zal er geen fysiek handelen plaats vinden (zoals mensen die de straat op gaan), en dat is toch echt nodig willen er veranderingen plaats gaan vinden.

Anonymous says:

Virilio gaat ervan uit dat nieuwe technologieën altijd nieuwe ongelukken met zich meebrengen. Hier is de atoombom inderdaad een voorbeeld van. Met de opmerking dat we nu leven in een tijd van euthanasie bedoelt Virilio dat wij steeds maar bezig zijn met nieuwe ontwikkelingen en worden de informatie en communicatievoorzieningen steeds uitgebreider. De aaneenschakeling van deze ontwikkeling brengt een groot gevaar met zich mee, aangezien in zijn ogen nieuwe technologieën altijd ongelukken met zich meebrengen. Met het alsmaar uitbreiden van de netwerken, informatiestromen en moderne communicatietechnologieën zijn we hard op weg naar een nieuw ‘ongeluk’. Het zal ons de kop kosten in zijn ogen, vandaar de vergelijking met euthanasie.

Anonymous says:

Leuk, mijn onderwerpje van week 7 was ook subjectiviteit en perverse subjectivity. Het plaatje laat inderdaad zien dat de omgeving van de man bepaalde structuren kent en dat deze structuren de omgeving schijnbaar dusdanig beinvloeden. In dit plaatje zijn het natuurlijk alleen kleurtjes en patroontjes, maar dit kan wel heel mooi symbool staan voor zowel politieke als sociale en technologische structuren. Ik denk alleen wel dat je niet moet vergeten dat meditatie vooral een middel is om rust te vinden en jezelf te vinden en daarmee vrede te hebben. Ik weet dus niet of de man daadwerkelijk zijn omgeving kritisch bevraagd en met zijn bevindingen een verandering teweeg wil of gaat brengen. Aan de andere kant zie je wel dat de kleurtjes van de omgeving ook terugkomen in de man, maar dat de patronen afwijken. Dus wellicht maakt deze man wel deel uit van een andere subjectiviteit dan degene die in zijn omgeving heerst.

Anonymous says:

De prullenbak die hier is afgebeeld kan ook gelinkt worden aan Massumi. Naar aanleiding van verschillende terroristische acties op metro’s en metrostations, besloot de Australische overheid alle bestaande prullenbakken in de metrostations van Sydney te vervangen door transparante prullenbakken. Het idee hierachter was dat het de mogelijkheid tot een terroristische aanslag zou moeten verkleinen, aangezien men niet zomaar meer bepaalde projectielen zou kunnen verstoppen in deze bakken. Tegelijkertijd werd het voor de burgers op deze wijze duidelijk dat ze zich op een plek bevinden waar er sprake is van mogelijke terroristische dreiging. De overheid speelt zo dus ook in op het angstgevoel van de burgers.

Anonymous says:

Lotte, dit is een goede uitleg van de denkbeelden van Badiou in verband met de massa! Ik wil hier aan toevoegen dat ik denk dat je deze ´macht´ van de massa ook kan koppelen aan de ideeën over tactical media van Kluitenberg die hij in zijn artikel beschrijft. Lotte jij zegt dat het komt doordat de massa gezamenlijk actie onderneemt, met de nadruk op gezamenlijk. Hierdoor hebben de opstanden effect. Wanneer de massa met deze acties daarnaast gebruik maakt van tactical media, wat bij de opstanden in Egypte ook het geval is, zal deze massa nog meer invloed hebben. De kracht van tactical media is nu juist het gegeven dat iedereen er gebruik van kan maken en mee kan ´helpen´. Als binnen een massa mensen gezamenlijk actie ondernemen door op elkaar te reageren en elkaar aan te vullen, geloof ik dat de invloed van de massa nog groter zal zijn.

Anonymous says:

Marx gebruikt de term superstructure om de dominante ideologie aan te duiden. In de huidige kapitalistische samenleving waarin wij leven voeren de ideologieën als liberalisme en democratie de boventoon. Zoals hierboven ook gesteld wordt, worden ideologieën gebruikt om de base te rechtvaardigen. Hierdoor wordt de werkelijkheid inderdaad verdoezeld. Zo wordt er een false consciousness, een vals bewustzijn, onder het volk gecreëerd.

Anonymous says:

Eigenlijk gaat het om een imperfecte kopie van een imperfectie kopie (zie 1e alinea).
De Grieken maakten veelal standbeelden van goden; goden geven een ideële werkelijkheid weer: een werkelijkheid die wij als mensen nooit zullen bereiken, onze werkelijkheid zal daar nooit aan tegemoet kunnen komen.
Een beeld van een god maken is dus al het maken van een imperfecte kopie (van de ideële werkelijkheid). Daar komt nog bij dat de Grieken de proporties aanpasten, omdat, zoals je al zegt, het beeld vaak van onder bekeken werd. Van onderen bekeken lijken de beelden daardoor wel te kloppen (bovendien gaven de Grieken hun beelden vaak onrealistisch veel spieren, zoals ook te zien is op de foto). Door het aanpassen van de proporties (het verstoren van het beeld vanwege het resultaat) ontstond er een imperfecte kopie van een imperfecte kopie.

Plato vond dat men op zoek moest gaan naar de juiste proporties. Een goed onderzoeksgebied was onder andere wiskunde. Hieruit kwamen onder andere geometrie en symmetrie voort, wat volgens Plato stond voor ordening en schoonheid.

Anonymous says:

Ruurdtje wat jij zegt is zeker waar, door Facebook hebben bedrijven en stichtingen een nieuwe mogelijkheid om contact te maken met hun doelgroepen. Maar ik denk niet dat het Facebook is wat het medium is. Ik ben van mening dat het nog steeds om de boodschap zelf gaat, dus in dit geval het bericht wat een stichting post bijvoorbeeld. Ik denk niet dat het uitmaakt hoe dat de wereld in gebracht wordt. Wat een bijkomend puntje kan zijn is wat mensen vervolgens met de boodschap doen. Wanneer ze de boodschap lezen, geven ze dat dan door aan mensen die ze kennen of doen ze er niks mee? Gaan ze er zelf mee aan de slag of laten ze het links liggen.. Ik denk dat dit voor een groot deel ligt aan het bericht zelf, de overtuigingskracht bijvoorbeeld die in de boodschap zit, en niet aan het medium Facebook zoals jij stelt.

Anonymous says:

Ik wil hier nog aan toevoegen dat de angst duidelijk tot uiting komt in de verzekeringscultuur die we onder anderen in Nederland kennen. Tegenwoordig is alles te verzekeren. Zorg, de auto, de inboedel, de opstal en zelfs het leven. Een ander voorbeeld is voetballer David Beckham die in 2006 zijn benen voor 100 miljoen pond verzekerde.

Het afsluiten van een verzekering getuigt van een vorm van angst, aangezien het aangeeft dat de afnemer bang is dat hem/haar iets overkomt. De media spelen al dan niet bewust een grote rol bij het creëren van deze angstcultuur. Burgers worden regelmatig geconfronteerd met diefstallen, overvallen, ongelukken en rampen. Hierdoor voelen mensen een dreiging dat dit ook hen kan overkomen, wat vervolgens wordt vertaald naar angst. Men heeft veel geld over voor verzekeringen die eventueel een eventueel ongeluk kunnen vergoeden.

Anonymous says:

Wat leuk dat je dit kunstwerk hebt gevonden op internet! Origineel en goed te koppelen met de stof inderdaad. Zoals jij al zegt is duidelijk te zien dat de persoon een schrikreactie krijgt nadat het wezen op haar is gesprongen. Dit koppel jij aan ‘angst’ zoals Massumi het in zijn artikel beschrijft. Wat betreft dit punt heb ik nog wat aan te vullen/ een puntje van kritiek. Massumi stelt in zijn artikel dat iedereen op een andere manier met angst omgaat en hierop reageert. Wat wel gezamenlijk is, is het centrale gevoel van nervositeit. Vervolgens haalt Massumi William James aan. James stelt dat angst voor een staking in je lichaam zorgt, waarbij het zo is dat je tot actie gedwongen wordt door die staking in je lichaam. Dit is dus nog voordat de angst geregistreerd is. Wat ik hiermee probeer te zeggen is dat in dit kunstwerk van Patricia Piccinini je dus kunt stellen dat de persoon niet wegrent omdat ze angst voelt (het wezen dat op haar springt), maar ze voelt angst omdat ze weg rent. Hierdoor kun je volgens Massumi beter van activatie dan van actie spreken bij een angstmoment. Dus: eerst ontstaat er een lichamelijk effect (de staking) wat gevolgd wordt door een geestelijk affect (de psychologische dreiging).

Anonymous says:

Ik denk ook dat we de kracht van de nieuwe media bij de revoluties niet moeten overschatten. Om de situatie in bijvoorbeeld Egypte te begrijpen kunnen we in het Westen niet te snel conclusies trekken. Volgens velen ontstond de revolutie toen Mohammed Bouazizi zichzelf in brand stak, in een stad waar veel mensen met een universitaire diploma werkloos thuis zaten. De burgers voelden dat niemand om ze gaf en dat ze vergeten waren.

Om in Lacaniaanse termen te spreken, voelden de burgers dat ze niet in de symbolische orde werden gerepresenteerd. Dit heeft zich vervolgens in woede geuit, waardoor tienduizenden mensen zijn gaan protesteren. De burgers wisten wat ze wilden bewerkstelligen en konden daardoor strategisch te werk gaan. Dit in tegenstelling tot bijvoorbeeld de Occupy-beweging waarbij er geen duidelijk doel voor ogen was.

Ik wil hier nog aan toevoegen dat ik denk dat de mogelijkheden van media op zichzelf geen revolutie tot stand kunnen brengen. Om echt plaats te kunnen verkrijgen in de symbolische orde is er een publiek domein nodig (de straat, het buurthuis).

Anonymous says:

Ik wil ten eerste opmerken dat ik het ook een mooie afbeelding vind. Het straalt rust uit. En ik denk dat dat ook precies de bedoeling is van de maker van deze afbeelding. In een rusteloze en chaotische wereld waarin wij leven, staan wij nooit stil. De man op dit plaatje denk daar over na. Hij is aan het mediteren en verwerkt al zijn energie door die te vermengen met de wereld om hem geen. Wat betreft het concept dat Kluitenberg gebruikt, ben ik het eens over de gedachte. Perserve subjectivity laat zien dat de mens wordt gevormd en tegelijkertijd ook gebruikt maakt van de wereld om ons heen. Maar ik weet niet of ik het eens ben met de gedachte dat wij die mechanismen waarvan wij afhankelijk zijn, accepteren. De man op deze afbeelding lijkt juist het tegenover gestelde te doen naar mijn idee. Hij mediteert en denkt na over de dingen waar hij mee zit om juist tot rust te komen.

Anonymous says:

Leuk!

Anonymous says:

Ik wil graag reageren op dit lemma, omdat ik de tekst van Deleuze op een andere, positievere manier heb geïnterpreteerd. Ten eerste denk ik dat het belangrijk is op te merken dat Deleuze met Societies of Control juist maatschappijen bedoeld waarin geen vaste patronen en ordeningen aanwezig zijn. Dit in tegenstelling tot de Disciplinairy Societies, waarin mensen wel leven in gesloten omgevingen met een vaste structuur. In Societies of Control is er sprake van een netwerk; verschillende instituten en omgevingen zijn met elkaar verweven en vormen één geheel. Deleuze’s beeld van Societies of Control is denk ik goed te relateren aan het idee van ‘media ecologie’, omdat het daarbij ook gaat om de verweving van verschillende omgevingen; we moeten natuur, cultuur en techniek niet langer als losstaande elementen of ruimtes zien. Ook in de Societies of Control zijn er niet langer gesloten omgevingen, maar er is sprake van één wereld vol veranderlijke mogelijkheden.

Het is inderdaad zo dat het functioneren van de mens door deze significante verschuiving is veranderd, maar ik denk dat het niet – zoals de Frankfurter Schule dit wel benadrukt – betekent dat de mens geen vrije keuzes of eigen identiteit meer heeft. Deleuze’s theorie gaat mijns inziens over de werking van de maatschappij en de rol van de mens daarin, maar niet zozeer over het (al dan niet bewust) manipuleren van mensen. Mensen verhouden zich weliswaar op een andere manier tot de omgeving, maar dit wil denk ik niet meteen zeggen dat zij niet zelfstandig kunnen denken of keuzes kunnen maken.

Anonymous says:

De term ‘squares’ wordt gebruikt omdat bij ‘traditionele’ protesten mensen op een plein (een square) verzamelen om gezamenlijk een punt te maken. Tegenwoordig is het zelfde ook mogelijk via nieuwe media

Anonymous says:

Dit verduidelijkt het voor mij wel een beetje, maar hoe moet libidinal worden begrepen in het volgende: “In recent writings political scientist Jodi Dean has forcefully argued that it is exactly the displacement of these libidinal forces in the digital network that constitutes the most dra- matic and powerful entrapment of contemporary subjects.” (p 9) Ik kom er zelf namelijk nog niet helemaal uit

Anonymous says:

Ik wil nog het volgende hier aan toevoegen als een soort conclusie:

Waar het dus op neer komt is, dat Manovich eigenlijk wil duidelijk maken dat we het ene niet kunnen begrijpen zonder het ander. Om in dit geval dus nieuwe media te kunnen begrijpen, moet men onderzoek doen naar de wetenschap van computer.

Anonymous says:

Ten eerste wil ik even zeggen dat ik het een goede cartoon vind, maar dat ik het er niet helemaal mee eens ben. als ik uitga van de gedachtegang van Deleuze kom ik namelijk tot de volgende conclusie:

Volgens Deleuze worden wij gecontroleerd omdat we onderdeel uitmaken van een netwerk. (Citaat: “the man of control is undulatory, in orbit, in continuous network”). Ik ben het er helemaal mee eens dat het internet een controle middel is, maar dit is het vooral omdat het een netwerk is waarin iedereen is opgenomen. Je kunt er ook niet aan ontsnappen, omdat je dan, zoals joy het mooi zegt, buiten de boot valt. Het is alleen omdat het internet een netwerk vormt dat het zo’n grote controle kan uitoefenen. Alleen zo kan het grote massa’s mensen opnemen in hetzelfde systeem en dezelfde vaste patronen waarin wij leven. Dat is dus mijn kleine punt van twijfel aan deze cartoon: we worden gecontroleerd door een netwerk, niet zozeer door een ander persoon.

Anonymous says:

Wat een leuk plaatje! Ik kan er om lachen! Ik vind je lemma erg goed, het is duidelijk uitgelegd, maar ik zou er nog wel wat aan toe willen voegen. Rodowick zegt namelijk niet alleen dat er een dichotomie bestaat tussen analoog en digitaal. Een paar bladzijdes verder in het boek legt hij ook uit dat er twijfels zijn of er nu wel zo’n duidelijke tegenstelling is. Analoge film werd ook al aangepast door kleurtjes op de ‘strip’ feller te maken bijvoorbeeld. Ze hadden toen ook al technieken om de film net iets spectaculairder te maken. Ook bij analoge film was er dus niet altijd sprake van een letterlijke indexicale relatie. Wat ik hiermee probeer te zeggen is dat analoog en digitaal niet perse als twee uitersten gezien hoeven worden, maar ook als twee dimensies die elkaar noodzakelijkerwijs hebben opgevolgd.

Anonymous says:

Kleine aanvulling/uitbreiding:

Om het concept ‘hybrid space’ te begrijpen moet het verschil tussen de gemedieerde en de fysieke wereld duidelijk zijn. De gemedieerde wereld is de virtuele wereld, met de fysieke wereld wordt de wereld bedoeld waarin je daadwerkelijk leeft (dit speelt zich buiten de media af). In de hybrid space kunnen de fysieke wereld en de virtuele wereld niet langer parallel of tegenovergesteld aan elkaar liggen. Ze moeten samenwerken als heterogene elementen, zodat beide werelden in elkaar overvloeien. Het wordt dus een hybride wereld. De fysieke en de gemedieerde wereld hoeven niet allebei evenveel weerspiegeld te worden. De ene keer leef je bijvoorbeeld meer in de fysieke wereld dan in de gemedieerde, of andersom. Toch zal er altijd een samenwerking zijn tussen beide werelden.

Anonymous says:

Ik ben het met je eens dat computers veel informatie verschaffen die eventueel kunnen leiden tot het oplossen van een misdrijf. En het is ook logisch, naar mijn mening, dat je de computer van diegene die je oppakt meeneemt bij een huiszoeking. Echter dat er vanaf een afstand ingebroken mag worden in je computer door de politie, vind ik een stap te ver gaan. Niet iedereen heeft namelijk kwaad in de zin. Natuurlijk kun je zo niet een, twee, drie zien wie wel kwaad in de zin heeft en wie niet, maar ik denk dat dat een stukje vertrouwen in de mensheid moet zijn. Een computer is en blijft een privé eigendom en naar mijn mening zou het schending van de privacy zijn als iemand vanaf een afstand in mijn computer zou inbreken. Ik vind dat als die wet ingevoerd wordt er een stuk vertrouwen in de Nederlandse bevolking verloren gaat, en er bestaat dan een risico dat we niemand meer kunnen of willen vertrouwen, omdat de overheid het eigenlijk begonnen is. En wie zit daar nou op te wachten?

Anonymous says:

Voor de meeste mensen zal Facebook inderdaad gebruikt worden om sociale relaties te onderhouden en dergelijke. Maar ik denk dat je je vergist als je zegt dat het medium Facebook niet de boodschap is. Dit zal ongetwijfeld wel gelden voor de mensen die een persoonlijke pagina aangemaakt hebben, maar wat te denken van bedrijven? Je ziet steeds vaker bedrijven en stichtingen op Facebook verschijnen. Zij zien Facebook als het medium om zoveel mogelijk mensen te bereiken en tot actie aan te sporen. Ook stichtingen werven zo veel meer donateurs dan voorheen. Ik denk dat je dan wel kan zeggen dat het medium de boodschap is als het om Facebook gaat.

Anonymous says:

Je ziet dat media en realiteit ook op andere plekken met elkaar verstrengeld raken. Denk bijvoorbeeld aan de gevolgen die social media met zich meebrengt. Kluitenberg stelt dat onder andere social media er voor zorgen dat we tegenwoordig niet meer alles kunnen doen wat we willen. Dit geldt niet alleen voor ieder individu, maar ook voor bijvoorbeeld landen en bedrijven. Kluitenberg beschrijft dit als een ‘radical transparancy’. Als er niet op gelet wordt, dan kan het voor bijvoorbeeld landen en bedrijven imagoschade betekenen. De reputatie van die landen en bedrijven kunnen door de invloed van o.a. social media onder druk komen te staan.

Anonymous says:

9/11 heeft een grote impact gehad op de beeldende kunst en andere richtingen in de kunst. Maar hebben kunstenaars deze veranderingen ook daadwerkelijk in hun werk doorgevoerd? Er zijn twee verschillende reacties in de kunst op te merken.
Aan de ene kant wordt de terreurdreiging gezien als een oproep aan kunstenaars om werk te produceren waarin de maatschappelijke gevolgen van de oorlog tegen terrorisme worden bekritiseerd, zoals kritiek op de groeiende ‘bewaking’ van openbare ruimtes etc.
Aan de andere kant lijkt er een aanhoudende fascinatie te zijn voor het visuele spektakel dat deze ramp heeft veroorzaakt. Karlheinz Stockhausen benoemde 9/11, de daarop volgende oorlogen en terroristische aanslagen tot het ultieme kunstwerk. Kunstenaars werden er door geinspireerd, niet alleen omdat het een grote impact op de kunstenaars zelf had, maar het had een grote impact op de hele wereld. Een impact die nu nog steeds zichtbaar is. Alleen al in New York zijn er tientallen tentoonstellingen over de aanslag op 9/11 in musea en galeries.

De aanslagen op de Twin Towers is een groot mediagebeuren en iedereen was ervan op de hoogte. Men zag de beelden zo vaak in de media dat kunst misschien ook wel werd gezien om te helpen verwerken. Kunst maakt 9/11 menselijk.

Anonymous says:

De combinatie tussen kunst en natuur is terug te vinden het werk van veel de kunstenaars die binnen deze cursus besproken zijn, waaronder Natalie Jeremijenko en Jimmie Durham.

Natalie Jeremijenko is een Australische kunstenares die zich via kunst inzet voor de natuur en de (biologische) samenleving. Door middel van haar kunst wil ze mensen bewust maken van het milieu waar ze in leven. Voorbeelden van deze kunstwerken zijn visdetectors die oplichten wanneer er vissen langs zwemmen en experimentele tuintjes in de drukke stad (bron 1). Meer voorbeelden van Jeremijenko’s werk zijn te vinden in de bron en het lemma over Jeremijenko (lemma 1).

Jimmie Durham is een van oorsprong Cherokee kunstenaar die in zijn kunst techniek en natuur probeert te combineren (bron 2). Door de tegenstelling tussen de twee omgevingen in zijn kunstwerken te verwerken, laat hij de toeschouwer nadenken over de betekenis van natuur en de invloed van de mens (bron 3). Zo heeft hij een kunstwerk van Jezus gemaakt dat gedeeltelijk uit modder en hout bestaat (natuur) en gedeeltelijk uit metaal (techniek). Naast de tegenstelling tussen natuur en techniek, laat Durham zijn toeschouwers ook nadenken over de culturele aspecten van zijn kunstwerken. Meer voorbeelden van Durham’s werk zijn te vinden in de bronnen en het lemma over Durham (lemma 2).

Bron 1: http://www.ted.com/talks/natalie_jeremijenko_the_art_of_the_eco_mindshift.html
Bron 2: http://lib.ugent.be/fulltxt/RUG01/001/414/612/RUG01-001414612_2010_0001_AC.pdf (p. 87)
Bron 3: http://www.youtube.com/watch?v=BcoN3TAvH8E

Lemma 1: http://www.mediaecology.nl/base/lemma/jeremijenkos_ecokunst/
Lemma 2: http://www.mediaecology.nl/base/lemma/media_ecologie_en_jimmie_durham/

Anonymous says:

Haii ik wil nog een aanvulling doen op Culture Jamming:

Culture Jamming is een concept met vele betekenissen (tekens), concepten (ideeën) en relaties (verwijzingen), die bij elkaar gekomen zijn. We worden meer en meer omgeven door allerlei verschillende data, we lijken te leven in een enorme database. Culture Jamming kan gezien worden als een verzet tegen dominante culturen. Culture Jamming wordt onder andere geuit door populaire symbolen en reclameboodschappen te veranderen om een eigen boodschap te verspreiden. Internet zorgt vervolgens voor verspreiding van deze boodschappen onder het publiek. Het is belangrijk dat bedrijven hier op een goede manier mee om gaan en deze boodschappen niet te negeren. Als je in de stad loopt, is dit eigenlijk de analoge versie van internet. Architectuur heeft nog steeds een autonome status, maar alle architectuur en alle architectonische elementen zijn in feite niet meer dan dragers van informatie, beeld en avontuur. Hiermee link ik de tekst van Kluitenberg aan Spuybroek, die zich bezig houdt met architectuur.

Voorbeelden van Culture Jamming in de stad zijn graffiti en stickers. Steeds meer tekens, concepten en relaties worden met elkaar gemengd en overlappen. Op een billboard hangt een poster, daarop zit een sticker geplakt en weer een ander tagt de sticker. De vraag is hoe de consument omgaat met deze overload aan informatie. Wordt de informatie nog gefilterd? Culture Jamming veronderstelt dat men inspeelt op manipulatie van de omringende informatie, men doet een poging orde aan te brengen in de overload aan informatie.

Anonymous says:

Ik wil graag een extra toevoeging doen:
Er bestaat een zogenaamd platform voor Social Sculpture Research Unit (SSRU) en het verdere sociale sculptuur netwerk. De SSRU stimuleert en onderzoekt transdisciplinaire creativiteit en visie in de richting van de vorming van een humane en ecologisch leefbare samenleving. Het houdt zich bezig met Beuys’ denken en werken over transdisciplinariteit en een duurzame toekomst. Evenals de kunstenaren in deze richting voor en na hem. De SSRU stelt enkele van de inzichten beschikbaar en onderzoeken en verkennen op dit multidimensionale gebied.

Sociale Sculptuur wil zeggen: ‘Een andere wereld is mogelijk’. Ons grondgebied en praktijken zijn breed en gevarieerd, omdat sociale sculptuur te maken heeft met het verkennen van nieuwe waarden, nieuwe vormen van denken en nieuwe manieren van ter wereld zijn.

Samenwerkende kunstenaars, activisten en onderzoekers uit verschillende praktijken uit verschillende regio’s van de wereld werken samen in de richting van sociale en ecologische gerechtigheid. De SSRU creëert mogelijkheden voor dialoog processen en trans disciplinaire onderzoeken die bijdragen aan creatieve transformatie, sociale en ecologische rechtvaardigheid en de vorming van een menselijke en niet-uitbuitende wereld.

Anonymous says:

Walter Benjamin zou het echter oneens geweest zijn met de heer Plato. Benjamin meent namelijk dat bepaalde kunstwerken wel zeker volmaakt zijn, maar dat door mechanische reproductie de waarde daarvan verloren gegaan is. Originele kunstwerken hebben volgens Benjamin een bepaald aura, als ware het een gloed dat van het doek of object afkomt en wat een kunstwerk onderscheidt van een alledaags object. Benjamin zag hoe kunstwerken door technologische ontwikkelingen gereproduceerd werden en daarbij ook verspreid werden onder een groot publiek.
Kunstwerken hoeven volgens Benjamin dus niet als derderangs objecten gezien te worden, zolang zij hun aura maar behouden en niet gereproduceerd worden.

Anonymous says:

Om een beeld te scheppen bij de thoerie voeg ik dit filmpje toe. In dit flimpje wordt nogmaals duidelijk uitgelegd wat ‘Culture Jamming’ is en tracht teweeg te brengen. In deze uitleg wordt ook gerefereerd aan StreetArt, wat goed past bij de film uit college 8 van Mr. Brainwash. Er wordt een koppeling gemaakt tussen de macht (kapitalisme) en de oppositie (art).

http://youtu.be/8Ep-hGYOQwo

Anonymous says:

Hierbij een reactie op de aanvulling van Mieke de Vries:

Volgens mij heeft Kluitenberg het over Tactical Media, wat niet per se alleen social media hoeven te zijn. Kluitenberg beschrijft Tactical Media namelijk als een verzameling van kunst, politiek, technologie en media die samen zorgen voor een nieuwe soort macht. Het betreft hier dus niet alleen social media. Daarnaast heb ik in mijn lemma niet gesteld dat Tactical Media, of zoals jij het stelt social media, dé factor zijn die de opstanden in de hand werkten. Als je mijn betoog van week 6 over Kluitenberg leest (waar dit lemma een aanvulling op is), zul je lezen dat het Egyptische volk inderdaad is veranderd van een groep individuen naar één publiek. Dit gebeurde volgens mijn interpretatie van het artikel inderdaad onder andere aan de hand van Tactical Media, maar ik denk dat Tactical Media één van de vele factoren is geweest en niet dé factor.
Ter vergelijking: het studentenprotest tegen de langstudeerboete op het Malieveld in Den Haag van vorig jaar kan naar mijn mening ook niet zijn ontstaan op basis van louter sociale interactie, laat staan dat tienduizenden Egyptenaren op hetzelfde moment op het Tahrirplein zijn verschenen door dit enkel mondeling aan elkaar door te geven.

Anonymous says:

Volgens mij kunnen zaken of dingen beschreven worden vanuit de ontologie dus de zijnsleer. Ik denk dat dit dus eerder een filosofische standpunt is waar vanuit iets bekeken kan worden. In het geval van media zou ik niet zeggen dat ontologie hetzelfde is als media-specifieke eigenschappen, maar eerder andersom. Dus media-eigenschappen zijn een onderdeel van de ontologie want ontologie kan op een bredere manier bekeken worden dan het alleen maar benoemen van categorieën.

Anonymous says:

Ik wil graag wat toevoegen aan dit lemma.
Op de eerste plaats denk ik dat er inderdaad overeenkomsten zijn tussen Jimmie Durham’s visie en die van Jussi Parikka, maar naar mijn mening gaat de visie van Durham veel verder dan die van Parikka. Waar Parikka stelt dat natuur en media niet meer los van elkaar gezien kunnen worden, heb ik het idee dat Durham er vanuit gaat dat natuur onderdeel van ons bestaan is geworden. Natuur is niet alleen verstrengeld met de media, maar eigenlijk met alles. Zoals al in jou lemma vermeld is, laat Durham de natuur inderdaad terug komen door natuurlijke materialen in zijn kunstwerken te gebruiken. Ik wil hieraan toevoegen dat dit vaak nog onbewerkt en ruw materiaal is, wat opnieuw refereert naar de natuur die altijd in ontwikkeling is.
Jij noemde dus al een raakvlak dus Durham en Parikka, daarnaast denk ik dat dit ook geldt voor Durham en de tentoonstelling ‘Ja, Natuurlijk!’. ‘Ja, Natuurlijk’ specificeert zich net als Parikka, maar dan op het feit dat natuur en cultuur met elkaar verstrengeld zijn.
Ten slotte wil ik je aanvullen op het punt dat bovenstaande afbeelding voor gelijkheid staat. Dat Durham de dokter, de advocaat en het Indiaanse stamhoofd op gelijke hoogte plaatst is een mooie afspiegeling van zijn ergenissen. Durham is namelijk afkomstig van de Cherokee indianen en wordt daarom in Europa in een hokje geplaatst, net zoals zijn kunst. Durham is het hier niet mee eens, hij vind dat de Europeanen los moeten komen van zijn ethische identiteit en in het algemeen van racisme. Iedereen is gelijk, zoals ook blijkt uit bovenstaand kunstwerk van hem.

Anonymous says:

Ontologie is de zijnsleer, die zich bezig houdt met het bestuderen van de aard van het bestaan of het ‘zijn’. Op deze manier levert ontologie een bijdrage aan het mogelijk maken van het meten van de werkelijkheid. De ontologie maakt de werkelijkheid concreet, tastbaar en meetbaar.

Zoals je zegt, probeert de ontologie alle bestaande dingen in categorieën onder te brengen. Dit kan aan de hand van media-specifieke eigenschappen, want media-speficieke eigenschappen zijn de eigenschappen die alleen aan een bepaald medium kunnen worden toegeschreven. Is ontologie dan hetzelfde als media-specifieke eigenschappen?